همانگونه که بیان شد عریضه نویسی یکی از راه های ارتباط با امام زمان سلام الله علیه می باشد. برای این کار دعایی منقول است که بنابر روایات بهتر است که عریضه به این نحو نوشته شود. متن آن كَتَبْتُ يا مَوْلايَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْكَ مُسْتَغيثاً ، وَشَكَوْتُ ما نَزَلَ بي مُسْتَجيراً بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ، ثُمَّ بِكَ مِنْ أَمْرٍ قَدْ دَهَمَني ، وَأَشْغَلَ قَلْبي ، وَأَطالَ فِكْري ، وَسَلَبَني بَعْضَ لُبّي ، وَغَيَّرَ خَطيرَ نِعْمَةِ اللَّهِ عِنْدي ، أَسْلَمَني عِنْدَ تَخَيُّلِ وُرُودِهِ الْخَليلُ ، وَتَبَرَّأَ مِنّي عِنْدَ تَرائي إِقْبالِهِ إِلَيَّ الْحَميمُ ، وَعَجَزَتْ عَنْ دِفاعِهِ حيلَتي ، وَخانَني في تَحَمُّلِهِ صَبْري وَقُوَّتي . فَلَجَأْتُ فيهِ إِلَيْكَ ، وَتَوَكَّلْتُ فِي الْمَسْأَلَةِ للَّهِِ جَلَّ ثَناؤُهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْكَ في دِفاعِهِ عَنّي ، عِلْماً بِمَكانِكَ مِنَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ ، وَلِيِّ التَّدْبيرِ وَمالِكِ الْاُمُورِ ، وَاثِقاً بِكَ فِي الْمُسارَعَةِ فِي الشَّفاعَةِ إِلَيْهِ جَلَّ ثَناؤُهُ في أَمْري ، مُتَيَقِّناً لِإِجابَتِهِ تَبارَكَ وَتَعالى إِيَّاكَ بِإِعْطائي سُؤْلي . وَأَنْتَ يا مَوْلايَ جَديرٌ بِتَحْقيقِ ظَنّي ، وَتَصْديقِ أَمَلي فيكَ ، في أَمْرِ كَذا وَكَذا (در اين قسمت حاجت نوشته شود) ، فيما لا طاقَةَ لي بِحَمْلِهِ ، وَلا صَبْرَ لي عَلَي

انتشارات «صهبا» دی ماه سال گذشته کتابی منتشر کرد تحت عنوان «مسیح در شب قدر» که مطالب آن درباره ی دیدارهای رهبری با خانواده های ارمنی می باشد. در این کتاب مطلبی به نقل از ایشان درباره ی چاه جمکران مطرح شده است و آن اینکه ایشان فرمودند:«حالا آن نامه را نمی خواهد آنجا بیندازید. شما جمکران اگر رفتی، برو آنجا، یک آقایی وجود دارد که بدان این آقا می شنود حرفت را. مخاطب قرارش بده. خودت بدان داری با یکی حرف می زنی. با او حرف بزن، بدان که خدای متعال جواب می دهد. تردید در این نداشته باش، درست می شود. نامه ی داخل چاه و اینها لزومی ندارد. نه یک سند درستی دارد، نه لازم است. حالا به فرض، سند هم داشته باشد، چیز لازمی نیست. آنهایی که قدرت کار را دارند، می توانند تصرف کنند، آنها محتاج به نامه نیستند. وقتی خواستی حرف بزنی، دلت به حرکت می آید، به حرف می آید. برو با دلت با آنها حرف بزن. من یک وقتی یک شعری گفته بودم درباره امام زمان سلام الله علیه. رفتم جمکران و خب تضرع و توجه و نماز و همین اعمال که هست، دیدم آرام نمی گیرم، راحت نمی شوم. بلند شدم و ایستادم. دفترم هم در جیبم بود، دفتر شعر. درآوردم، گفتم آقاجان این شعر را برای شما گفته ام، می خوانم برایتان. شروع کردم شعر را خواندن، آهسته البته. هیچکس هم متوجه نبود. یک غزلی بود از ابتدا تا آخر غزل را خطاب به حضرت خواندم، گمان می کنم تأثیری

یکی از خدمه جمکران گوید: «یکروز قبل از عاشورای حسینی در مسجد جمکران در حال قدمزدن بودم. مسجد خلوت بود، ناگهان متوجه مردی شدم که بسیار هیجانزده بود. به خدام که میرسید، آنها را میبوسید و بغل میکرد. جلو رفتم تا ببینم جریان چیست؟ آن مرد مرا هم در آغوش کشید و بوسید و اشک میریخت. از او جریان را پرسیدم. گفت: چند وقت قبل، با اتومبیل تصادف کردم و فلج شدم و پاهایم از کار افتاد. هر شب متوسل به خدا و امام میشدم. امروز هم با خانوادهام به مسجد جمکران آمدم. از ظهر به بعد حال خوشی داشتم. به آقا متوسل شدم و از ایشان تقاضای شفای خود را میکردم. نیمساعت قبل ناگاه دیدم مسجد نور عجیب و بوی خوشی دارد. به اطراف نگاه کردم، دیدم مولا امیرالمؤمنین، امامحسین، قمر بنیهاشم و امام زمان علیهمالسلام، در مسجد حضور دارند. با دیدن آنها دستوپای خود را گم کردم، نمیدانستم چه کنم، که ناگاه آقا امام زمان به طرف من نگاه کردند و لطف ایشان شامل حال من شد.به من فرمودند: شما خوب شدید، بروید به دیگران بگویید برای ظهورم دعا کنند تا ظهور انشاءالله نزدیک است، و باز فرمودند: امشب عزاداری خوب و مفصلی در این مکان برقرار میشود که ما در اینجا میباشیم.خادم میگوید: مرد شفایافته یک انگشتری طلا به دفتر هدایا داد و خوشحال رفت، مسجد خلوت بود، آخر شب هیئتی از تبریز به جمکران آمد و به عزاداری و نوحهخوانی پرداختند و مجلس ب

پیرمردی میگفت: «بیماری من از یک سرماخوردگی ساده شروع شد و در عرض 25 روز بهقدری حالم بد شد که در بیمارستان شهید مصطفی خمینی بستری شدم. قادر به غذاخوردن نبودم و پزشکان بهوسیله سرم و دارو مرا زنده نگاه داشته بودند.روزی در بیمارستان یکی از فامیلها به عیادتم آمد و بعد از آنکه رفت، دیدم سیدی بزرگوار وارد اتاق ما شد. اتاق ما سهتخته بود. آقا روبهروی تختم ایستادند و فرمودند: چرا خوابیدهای؟ گفتم: بیمارم، قبلاً بیمار نبودهام. مدت کمی است اینطوری شدهام. آقا فرمودند: فردا بیا جمکران. صبح دکتر آمد معاینه کند و درجه بگذارد گفتم نمیخواهم، گفت مسئولیت دارد، گفتم: خودم مسئول آن هستم، اگر بیمارم خودم مسئول میباشم، من خوب شدهام، امام زمان مرا شفا دادهاند.پرستار خواست تا «سرم» وصل کند، نگذاشتم. وقتی بچههایم به دیدنم آمدند، گفتم: مرا حمام ببرید تا آماده شوم به جمکران مشرف گردم. به حمام رفتم، قربانی تهیه کردم و با اینکه مدتی بود میل به غذا داشتم و مثل اینکه یکتکه سنگ در شکم داشته باشم، اشتهایم خوب شده بود و سنگ از بین رفته بود، البته در غذاخوردن هنوز کمی مشکل دارم، که امیدوارم امام زمان این را هم شفا دهد. سپس به جمکران مشرف شدم، بین راه مرتب توی سرم میزدم و آقا امام زمان را صدا میکردم و از الطاف او سپاسگزاری میکردم. ۱. به نقل از «مسجد مقدس جمکران، تجلیگاه صاحب الزمان»، سید جعفر

یکی از برادران قریه جمکران میگوید: «سالها پیش که به جمکران مشرف میشدم از حاجی خلیل قهوهچی، که آن زمان خادم مسجد جمکران بود، شنیده بودم که فردی به نام حسینآقا، مهندس برنامه و بودجه، با هدایت آقای حاجی خلج قزوینی، به جمکران مشرف شده و شفا گرفته است. سالها درصدد بودم که از نزدیک حاجی خلج قزوینی را دیده و جریان شفای آن مهندس که ضایعه نخاع کمر داشته و شفا گرفته را بپرسم. تا اینکه بهعنوان معلم به قریه جمکران آمدم و ظهرها برای نمازخواندن به مسجد میرفتم، یکی از روزها شنیدم که حاجی خلج به مسجد تشریف آوردند، خدمت ایشان رسیدم و خواستم که جریان را تعریف کنند. ایشان گفتند: روزی جلو قهوهخانه حاجی خلیل در جمکران نشسته بودم، قبلاً شنیده بودم شخصی به نام حسینآقا از ناحیه نخاع دچار ضایعه شده و برای معالجه، حتی به خارج هم مرجعه نموده، ولی همه دکترها ایشان را جواب کرده بودند و بهبودی حاصل نشده بود. آن روز او را دیدم و از او خواستم که چند روزی را با هم باشیم و به جمکران مشرف شویم. حسینآقا گفت: هیچفایدهای ندارد، من به بهترین دکترها هم مراجعه کردهام، ولی جواب نشنیدهام. اما من اصرار زیاد کردم، پذیرفت.مدت چهلروز با هم بودیم و به مسجد جمکران مشرف میشدیم، روز چهلم من به حسینآقا گفتم: مواظب باش، که امروز روز چهلم است، با حسینآقا به صحرا رفتیم، مدتی قدم زدیم و به مسجد برگشتیم. داخل مسجد من

غایب بودن امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشّریف به این معناست که امام در همین جهان و در میان ما زندگی می کنند و به جاهای مختلف میرود و از احوال شیعیان غافل نمی باشد. ولی هیچ کس وجود حضرت را با چشم ظاهری نمیبیند همانگونه که خضر نبی هم اینگونه است. امام رضا عليه السّلام فرمود: «خضر عليه السّلام آب حيات نوشيده، تا نفخ صور زنده است، او به نزد ما ميآيد و سلام ميدهد ما صداي او را ميشنويم… و در هر سال در مراسم حج حاضر است … ولي ما او را نميبينيم» (1). در واقع غیبت ایشان بخشی از حکمت های الهی است که اینگونه اقتصاد کرده حضرت به وسیله ناشناس ماندن از خطرات احتمالی ستمگران و ظالمان در امان باشد. ناگفته نماند اینگونه سنتها در پیامبران نیز جاری بوده است. به طور مثال درباره حضرت یوسف میدانیم که ایشان با اینکه در میان مردم بوند و برادرانش او را می دیدند ولی قادر به شناخت اونبودند. (1). بحارالأنوار جلد ۵۱ صفحه ۲۲۱ (2). امامت و مهدویت آیت الله صافی گلپایگانی

غیبت صغرا از سال ۲۶۰ هجری آغاز گردید و سال ۳۲۹ هجری به اتمام رسید. طول مدّت غیبت ۶۹ سال بود و در این مدّت نوّاب اربعه وظیفه ارتباط مردم با مولایشان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشّریف را عهده دار بودند. غیبت صغری قبل از غیبت کبری ضروری و لازم بود، چرا که اگر امام زمان به طور کامل به غیبت میرفتند احتمال ایجاد انحراف در میان شیعیان ایشان وجود داشت. ولی در طول غیبت صغری ذهن مردم آرامآرام با مسئله غیبت آشنا گردید و آماده مرحله غیبت کامل گردیدند. اگر بعد از رحلت امام حسن عسکری علیه السلام غیبت صغری صورت نمیگرفت و مستقیماً وارد غیبت کبرا میشدیم شاید وجود امام زمان عجل الله مورد غفلت واقع می شود و به مرور زمان فراموش می گذشت. از این جهت غیبت صغرا بیش از غیبت کبرا لازم و ضروری بود. منبع مطالعاتی: 1). دادگستر جهان ابراهیم امینی 2).سیره پیشوایان مهدی پیشوایی

نوّاب اربعه در طول نیابت شان کاملا مخفیانه و در استتار شدید انجام وظیفه می کردند. آنقدر فعّالیّت آنها سرّی بود که دولت جبّاروقت بعد از ۱۹ سال فعّالیّت آنها تازه فهمید که امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشّریف برای انجام امور خود در میان مردم نوّابی دارند. یه همین خاطر خطر کشته شدن و از بین رفتن نوّاب امام زمان در این مدّت ممکن نبود. همچنین بیان این نکته خالی از لطف نیست که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشّریف برای انتخاب افراد جهت تصدّی این مقام توجّه ویژهای داشتند و از میان پیروان خود افرادی که دارای اخلاص و وفاداری بیشتری و همچنین قدرت و توانایی تحمل شکنجه بودند را انتخاب میکردند. همچنین نوّاب ایشان نهایت دقت را به خرج میدادند تا کوچکترین بهانهای به دست حکومت ندهند تا برای آنها دردسر درست شود. با توجه به این مطالب نوّاب امام زمان از هر گونه صدمه و آسیب در امان بودند. بررسی پیشوایان دکتر اسدالله مبشری مطالعه بیشتر تاریخ ادیان و مذاهب، مبحث نواب اربعه

اسلام اصول و کلیّاتی دارد که قوانین بشر به وسیله آنها تعیین می گردیده و همچنین دارای فروع و جزئیاتی است که بسیار گسترده و غیر محدود می باشند. اگر پیامبرو اهل بیت علیهم السّلام درصدد بیان تمام جزئیات بودند، امکان آن وجود نداشت و زمینه اش فراهم نبود. مطابق قوانین اسلام یک سلسله قواعد وجود دارد که جزئیات و فرعیّات باید به وسیله آنها استخراج شود. درواقعاصولهمیشهثابتهستندوفروعهستندکهمتغیّرمیباشند. با توضیح این مقدمه روشن گردید که برای به دست آوردن این جزئیات نیاز به عالمانی است که به وسیله اجتهاد شان جزئیات را به دست آورند در حالی که حلالی حرام نشود و حرامی حلال نشود. بنابراین اسلام تا زمانی از انحرافات به دور است که عالمان و مجتهدان اسلام شناس مطابق اصول، مسائل مبتلابه را به دست آورند و به مردم ارائه دهند و با اجتهاد خود همواره اسلام را سرپا نگه دارند.

این دعا جهت عهدبستن با مولای مان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است. در زمان قدیم در میان عرب رسم بر این بود که موقع بیعت کردن با کسی دست خود را به سوی یک دیگر تکان می دادند و پس از ظهور اسلام بیعت به این نحو بود که دست هم دیگر را می گرفتند و می فشردند. در دعای عهد برای اظهار ارادت قلبی در بیت با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و اهمیّت آن سه مرتبه دست خود را بر روی پای راست قرار میدهیم که این عمل نشانه محبت و اظهار ارادت می باشد. بنابراين مزيّت دست گذاشتن روي پا در دعاي عهد، اولاً، علامت بيعت با امام زمان عجّل الله تعالي فرجه الشريف است، ثانيا، علامت خضوع و اظهار ارادت قلبي گفته شده است.

انسان می تواند برای اموات و گذشتگان خود خیراتی به فرستد به این شکل که با انجام کارهایی که در دین ما ثواب دارد همانند نماز صادقه قرآن خواندن ثوابش را به روح آن شخص هدیه دهد در اینصورت خداوند هم وصل کرده و علاوه بر این که ثواب آن را برای آن شخص مرده می فرستند انجام دهنده آن عمل هم ثواب می دهد درباره امامان و معصومین نیز میتوان همین کار را انجام داد و با اهدای ثواب اعمال نیک برای آنها خیرات فرستاد به طور مثال می توان دو ركعت نماز مستحبي خواند و نيت كرد ثوابش به روح رسول اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و يا حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ و يا روح حضرت زهراـ عليها السلام ـ هديه گردد. همچنین در برخی از کتابهای دعای زیارتنامه ها و نماز های مخصوصی برای اهل بیت علیهم السلام وارد شده است مثلا نماز امیرالمومنین یا نماز امام زمان عجل الله تعالی فرجه و شریف با رجوع به کتابهای نظیر مفاتیحالجنان میتوانیم نسبت به انجام این بود از عبادات همت کنیم با این کار عنایت و توجه آنان را به خود جلب نماییدمطالعه بیشتر مفاتیح شیخ عباس قمی......

بیعت یک امر متقابل است که دو طرف بیعت کننده درباره موضوع خاصی عهد و پیمان قلبی می کنند. مردم هر زمانی با حاکم اسلامی بیعت می بندند و از جهت اعتقادی ملزم به پایبندی به آن میگردند. اين حديث معروف كه (هر كس بميرد در حالي كه بيعت امام و خليفة بر گردنش نباشد به مرگ جاهليت مرده است) را هم شيعه و هم سني در منابع معتبر خود نقل نموده است.(1) گرچه در روايات ديگر اين لزوم بيعت با امام و حاكم را مخصوص امام عادل و حاكم بر حق دانسته است و اطاعت از غير او مردود شمرده شده است. اما اصل اعتقاد به ولايت امام و شناخت او لازمه ايمان عنوان گرديده است. بنابراین بیعت با امام زمان عجل الله تعالی در شرایط غیبت به معنای پذیرش ولایت آن حضرت می باشد. هرچند وجود ایشان در میان مردم با توجه به شرایط امروز ممکن نیست ولی به توصیه خود معصومین در عصر غیبت مرجعیت فقهی و سیاسی جامعه به عهده فقها واگذار شده است بر این اساس لازم است که از فقیه جامع الشرایط در زمان غیبت به منزله تبعیت و از امام به آنها رجوع شود. 1).صحیح مسلم جلد ۳ صفحه ۴۷۸ 2). شیعه شناسی علی اصغر رضوانی

از جمله مكان های مقدّس که منسوب به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) می باشد، مسجد مقدّس جمكران می باشد. این مسجد در شش كيلومتري شهر مذهبي قم واقع شده است. ساخت اين مسجد بيش از يك هزار سال پيش و به فرمان آن حضرت شروع گرديد كه همواره ميعادگاه منتظران و شيفتگان قائم آل محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ قرار دارد.مرحوم ميرزا حسين نوري در كتاب نجم الثاقب(1) درباره تاريخچه تأسيس مسجد جمكران ميگويد:شيخ فاضل حسن بن حسن قمي، معاصر شيخ صدوق، در كتاب تاريخ قم از كتاب مونس الحزين في معرفة الحق و اليقين (از تأليفات شيخ صدوق) بناي مسجد جمكران را با اين عبارت نقل كرده است: شيخ عفيف صالح حسن بن مثله جمكراني مي گويد: من شب سه شنبه 17 ماه مبارك سال 393ق در خانه خود خوابيده بودم كه ناگاه جماعتي به در خانه من آمدند و مرا از خواب بيدار كردند و گفتند برخيز و خواسته امام مهدي(عج) را اجابت كن كه تو را مي خواند. آنها مرا به محلي كه اكنون مسجد (جمكران) است آوردند.حضرت مهدي مرا به نام خواندند و فرمودند:«برو به حسن بن مسلم بگو: اين جا زمين شريفي است و حق تعالي اين زمين را از زمين هاي ديگر برگزيده و شريف كرده است تو آن را گرفته به زمين خود ملحق كرده اي.»حسن بن مثله عرض كرد: سيد و مولاي من! مرا در اين باره نشاني لازم است. زيرا مردم سخن مرا بدون نشانه و دليل نمي پذيرند. امام فرمود:«تو برو رسالت خود را انجام بده

از جمله دستورات امام زمان سلام الله علیه به پیروانش این است که به مسجد جمکران رفته و در این مکان مقدّس به عبادت و راز و نیاز بپردازند. این مسجد نماز مخصوص به خود را دارد که از ناحیه ی خود امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف صادر شده است. دو نماز سفارش شده که خواند شوند،یکی نماز تحیّت و دیگری نماز مخصوص امامزمان سلام الله علیه. نماز نخست که نماز تحیّت می باشد به این نحو است که دو رکعت به نیِت نماز تحیّت که در رکعت نخست یک مرتبه سوره ی حمد و هفت مرتبه سوره ی توحید خوانده می شود و ذکر رکوع و سجود نیز هفت مرتبه تکرار می شوند. در رکعت دوّم همانند رکعت اوّل همان اعمال را انجام می دهیم و نماز را به پایان می رسانیم. نماز دوم به این نحو است که دو ركعت نماز به نيّت نماز امام زمان عجّل الله تعالي فرجه الشّريف خوانده شود به اين ترتيب كه چون سورهي حمد را شروع به خواندن شد و به «ايّاك نعبد و ايّاك نستعين» رسیدیم، آن را صد بار تكرار كرده و بعد از آن بقيّه سوره حمد را می خوانیم، سپس سورهي اخلاص را فقط يك بار خوانده و آنگاه ذكر ركوع و سجود را هفت بار تكرار می کنیم، ركعت دوم را نيز به همين طريق انجام می دهیم؛ وقتی نماز تمام شد، يك بار تهليل (لا اله الا الله) می گوییم و سپس تسبيحات حضرت فاطمهي زهرا سلام الله عليها را گفته و پس از آن سر به سجده گذاشته و صد بار صلوات بر پيامبر و آل پيامبرمی فرستیم

مسجد مقدس جمكران از ويژگي زيارت حضرت بقية الله الأعظم ارواحنا فداه برخوردار است، بنابراین سزاوار است زائرين محترم، آداب زيارت را مراعات كنند. به همین خاطركه به چند برخی از آنان اشاره ميشود: 1). شایسته است که از بهترین لباس ها استفاده شود. 2). همواره مشغول به ذکر و دعا باشد. 3). به هنگام ورود به مسجد با خضوع و خشوع وارد شود. 4). بین خود و امام خود عهد ببند که در مسیری که رضایت ایشان در آن است، قدم بردارد.5). خواندن دعاهایی که توسط امامان معصوم به آنها سفارش کرده اند همانند دعای فرج، توسل، کمیل و زیارت عاشوری.